چه شد که پدر رومینا دخترش را کشت؟

به گزارش بازی های اندروید، امین میری که سابقه اجرای چند نمایش با موضوعات ملتهب اجتماعی را دارد، علاقه مند است با پدر و خانواده رومینا گفتگو کند و می گوید: امروز همه پدر رومینا را مقصر می دانند که مقصر هم هست ولی باید دید چه عوامل و دلایلی افراد را به سمت فرزندکشی می کشاند.

چه شد که پدر رومینا دخترش را کشت؟

این هنرمند در مصاحبه با بازی های اندروید ادامه داد: وقتی فردی دست به فرزندکشی می زند باید دوره کودکی، خانواده، محیط و اجتماعی را که در آن رشد کرده، مورد مطالعه قرار داد تا معین شود آن شخص به چه دلایلی دست به چنین خشونتی زده است.

او یادآوری کرد: پرونده های زیادی همانند پرونده رومینا وجود دارد. وقتی پژوهشگر وارد مرحله تحقیقات می شود، خود تحقیقات، جهت درست را به او نشان می دهد.

میری، اجرای نمایش های مستند اجتماعی را نیازمند همکاری و هماهنگی میان بخش های گوناگون همچون وزارت فرهنگ و ارشاد ، قوه قضاییه، وزارت بهداشت، شهرداری و ... دانست و توضیح داد: باید پل ارتباطی میان همه نهادهایی که در حوزه اجتماعی فعال هستند، ایجاد شود. وقتی این ارتباط برقرار و بوروکراسی اداری حذف شود، هنرمندی که دغدغه مند باشد با راحتی بیشتری می تواند وارد جهت تحقیق شود ولی در حال حاضر بخش اعظمی از انرژی هنرمند، صرف دریافت مجوز می شود آن هم مجوزی که معلوم نیست بدهند یا ندهند.

او اتفاقاتی را که درباره بیمه هنرمندان در سه ماه اول امسال رخ داد و ناهماهنگی هایی را که در این زمینه ایجاد شد، مثال زد و ادامه داد: از ابتدای کرونا اعلام شد صندوق حمایت از هنرمندان حق بیمه سه ماهه نخست امسال را می پردازد ولی تا به امروز این موضوع با اگر و اما رو به رو شده و اخبار متناقضی درباره آن منتشر شده است. وقتی مساله ای به این سادگی این چنین درگیر ناهماهنگی میان دو سه ارگان مختلف می شود، چگونه می توان انتظار داشت که میان وزارت ارشاد و سازمان زندان ها و قوه قضاییه تعامل صورت گیرد.

این کارگردان درباره دیگر دلایل کم رغبتی هنرمندان برای ساخت نمایش های اجتماعی توضیح داد: چون این سوژه ها خط قرمزی است و دریافت مجوز و مجاب کردن مدیران، کار دشواری است.

میری با ارایه توضیحاتی درباره تجربه شخصی خودش در اجرای نمایش احساس آبی مرگ اضافه کرد: برای همین نمایش، تا زمانی که اجرا را ندیدند، با آن مخالفت می کردند. به هر حال این سوژه ها برای اثرگذاری باید مستند باشد وگرنه بر اساس مطالب جراید و مصاحبههای ژورنالیستی نمی توان نمایشی اثرگذار نوشت و اجرا کرد.

او تاکید کرد: اجرای این گونه آثار نیازمند حمایت مالی در دوره تحقیقات است. برای اجرای نمایش دیگرم، شلتر، مهدی شفیعی مدیر وقت مرکز هنرهای نمایشی، مبلغی اندک را برای تحقیقاتم اختصاص داد. به هر حال برای اجرای این گونه آثار، هنرمند بیش از هر چیز باید دغدغه شخصی داشته باشد چون این گونه سوژه ها زمان بر است.

میری یادآوری کرد: برای اجرای نمایش احساس آبی مرگ هم نامه های قادر آشنا که پیش تر هم مدیر اداره کل هنرهای نمایشی بود، به قوه قضاییه سبب شد بتوانم مصاحبه های متعددی در کانون اصلاح و تربیت داشته باشم. یعنی همه این هماهنگی ها و همکاری ها بستگی به مدیری دارد که در آن دوره بر مسند کار است چون متاسفانه هیچ ارتباط سیستماتیکی میان ارشاد و قوه قضاییه و سازمان زندان ها وجود ندارد.

او در پاسخ به این پرسش که برخی از هنرمندان می گویند مخاطب از سوژه های اجتماعی استقبال نمی کند، توضیح داد: این نمایش ها اتفاقا مخاطب دارد. هر دو نمایش من با استقبال تماشاگران رو به رو شدند. البته شخصا در مراحل پایانی کار به مخاطب فکر می کنم ولی اگر نمایش به شکل درستی کار شود، مخاطب هم خواهد داشت چون تماشاگر متوجه اصالت کار می شود و باید نمایش برایش باورپذیر باشد.

میری یادآوری کرد: با اینکه هر دو نمایش من موضوعات ملتهبی داشتند ولی از سوی مردم عادی هم مورد توجه قرار دریافتد و در میان تماشاگران مان، مادربزرگ هایی با چادر گل گلی هم داشتیم.

او در پاسخ به پرسشی دیگر که چگونه می توان دامنه اثرگذاری این نمایش ها را گسترده تر کرد و آن ها را میان لایه های مختلف جامعه برد، گفت: این نمایش ها زمانی می تواند بر توده های مردم اثرگذار باشد که در شهرها و روستاهای گوناگونی به صحنه برود.

میری ادامه داد: تاثیر تئاتر مستند بیش از فیلم داستانی است. این گونه آثار نگاه مخاطب را عوض می کنند. در طول اجراهای مان شاهد اتفاقات عجیبی بودیم. مخاطبی گفت از کشتن پدرم پشیمان شدم و دیگری که اهل دعوا بود، جهت زندگی اش عوض شد و از دانشگاه سردرآورد.

این هنرمند که اصالتا اهل زاهدان است و نمایش احساس آبی مرگ را در این شهر اجرا کرده، اضافه کرد: در آنجا موردی محکوم به اعدام بود و چیزی هم به زمان اجرای حکمش نمانده بود ولی اولیای دم بعد از دیدن نمایش، از اجرای حکم منصرف شدند و یکی از عواملی که در تغییر تصمیم آنها اثرگذار بود، همین نمایش بود. بنابراین این گونه آثار حتما می توانند موثر باشند.

او که نمایش احساس آبی مرگ را در زاهدان، سیاهکل و شلتر را در شیراز اجرا کرده است، درباره حمایت از گروه های نمایشی برای اجرای آثارشان در دیگر شهرها گفت: زاهدان شهر خودم بود و حمایت هایی از ما شد. البته دریافت مالی وجود نداشت ولی هزینه بلیت و اسکان مان تامین شد و سالن هم رایگان بود. اجرای سیاهکل هم به درخواست خانواده یکی از متهمان انجام شد و تنها در اجرای شیراز اسپانسری داشتیم ولی مرکز هنرهای نمایشی و ارشاد استان ها برای اجرا در دیگر شهرها، به هیچ عنوان کمکی نکردند. برای خود ما هم خیلی سخت بود که بدون حمایت، اجرا برویم.

میری گفت: اجرای این گونه نمایش ها حتما نیازمند حمایت است و اگر همراهی می کردند، حتما در شهرهای مختلفی اجرا می کردیم ولی حامیان مالی بخش خصوصی عموما از نمایش هایی حمایت می کنند که بازیگرانی چهره داشته باشند و به محتوا و سوژه کاری ندارند.

او از مسئله ای دیگر هم یاد کرد و اضافه کرد: شرایط سالن های تئاتر در تهران هم خوب نیست چه برسد به شهرهای دیگر اما به هر حال گروه می تواند خود را با آن وفق دهد. دهه هفتاد هم گروه ها در شهرهای مختلف اجرا می رفتند اما تئاتر همواره نیازمند حمایت دولت است و بدون این حمایت، کیفیت آثار بسیار نازل خواهد شد چون گروه اجرایی به ناچار به کسب درآمد و تامین هزینه ها می اندیشد.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 24 مرداد 1399 بروزرسانی: 5 مهر 1399 گردآورنده: droidgamers.ir شناسه مطلب: 585

به "چه شد که پدر رومینا دخترش را کشت؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چه شد که پدر رومینا دخترش را کشت؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید