بیماری خطرنک کزاز بیماری خطرنک کزاز

به گزارش بازی های اندروید، بیماری کزاز هنگامی رخ می دهد که میکروب کزاز به وسیله بریدگی یا زخمی عمیق وارد بدن می شوند.

بیماری خطرنک کزاز بیماری خطرنک کزاز

بیماری خطرنک کزاز

بیماری کزاز هنگامی رخ می دهد که میکروب کزاز به وسیله بریدگی یا زخمی عمیق وارد بدن می شوند.

به گزارش بازی های اندروید به نقل از سایت خلایق بیماری کزاز به دلیل ورود میکروب کزاز به بدن ایجاد می گردد. میکروب کزاز کلستریدیوم تتانی نام دارد. میکروب کزاز در محیط خارجی مقاومت زیادی از خود نشان می دهد. اثرات میکروب کزاز به واسطه سم بسیار قوی است که ترشح می کند و از راه لنف های بدن به مراکز عصبی می رود. میکروب کزاز در خاک، مدفوع اسب و گاو، آب و گرد و خاک وجود دارد.

میکروب کزاز یعنیکلستریدیوم تتانی در برابر مواد ضد عفونی کننده و اتوکلاو تا 120 درجه سانتی گراد به مدت 15 دقیقه مقاوم است. میکروب کزاز در 120 درجه سانتی گراد به مدت 20 دقیقه یا با پرتو تابی گاما از بین می رود. زهر بیرونی میکروب کزاز تتانواسپاسمین نامیده می گردد. این زهر محلول در آب بوده و از لحاظ شدت زهر، بعد از بوتولیسم قرار گرفته است. یک دهم میلی گرم از آن، یک انسان هفتاد کیلوگرمی را از پا در می آورد.

علایم بیماری کزاز

علایم اولیه بیماری کزاز ناراحتی و بی خوابی است.

با آزاد شدن تدریجی سم در بدن انسان، گرفتگی عضلانی دردناک و شدید که علامت عمده بیماری کزاز است، بروز می کند. وقتی که سم به اعصاب می رسد، عضلات صورت و فک دچار گرفتگی های شدید می شوند. به همین علت یکی از مسائل شایع قفل شدن فک است. همچنین گرفتگی عضلات گردن، بلع مشکل و تحریک پذیری نیز رخ می دهد. به علاوه عضلات قفسه سینه، شکم و کمر نیز ممکن است دچار گرفتگی شوند.

انقباض عضلات عمومی به صوت حمله ای ظاهر می گردد یعنی در اثر تحریک بیمار با روشنائی و صدا، تزریق و یا لمس بدن جمع شدن عمومی بدن فرا می رسد. فکها سخت به هم فشرده شده و سایر عضلات نیز سفت می شوند.

در کزاز تعریق فراوان، فشار خون پایین و بی خوابی وجود دارد.

گرفتگی عضلانی با پیشرفت سم در بدن به تدریج گسترش می یابد و با درگیر کردن عضلات تنفسی و انسداد راه تنفس، منجر به مرگ بیمار خواهد شد.

عوامل افزاینده خطر

دیابت شیرین، سن بالای 60 سال، انجام ندادن تزریق واکسن کزاز، هوای گرم و مرطوب، مکان های شلوغ یا غیر بهداشتی به ویژه در خصوص نوزادان متولد شده از مادرانی که واکسن کزاز در دوران بارداری خود دریافت نکرده اند، استفاده از مواد مخدر خیابانی که با سوزن ها و سرنگ های ناپاک تزریق می شوند، سوختگی ها، زخم های جراحی و زخمهای پوستی باز در مکان های با آلودگی زیاد.

پیشگیری از بیماری کزاز

برای پیشگیری واکسن کزاز دریافت کنید. واکسیناسیون شامل 3 بار واکسن زدن است که در 2 ماهگی آغاز می گردد و با دوزهای یادآور در 18 ماهگی، 5 سالگی و سپس هر 10 سال ادامه می یابد. ممکن است در هنگام آسیب یک دوز یادآور دیگر لازم باشد.

واکسن کزاز در بارداری و در زنان باردار غیر ایمن، دو تزریق با فاصله یک ماه انجام می گردد. اولین تزریق هر چه زودتر و دومین تزریق با فاصله یک ماه و حتماً 3 ماه قبل از زایمان باشد. در موارد با سابقه ایمنی قبلی، فقط یک تزریق واکسن کزاز بارداری که آن هم بهتر است حتماً تا 15 روز قبل از زایمان باشد انجام می گیرد، در غیر این صورت نمی توان به ایمنی آن اعتماد کرد.

از آنجا که عامل بیماری کزاز در خاک و مدفوع اسب و گاو و آب و گرد و خاک وجود دارد بنابراین یکی دیگر از راههای پیشگیری این است که در صورت داشتن زخم باید از تماس با خاک آلوده اجتناب کرد و زخم را با آب و صابون شست و ضد عفونی کرد و جهت اقدامات بعدی به مراکز درمانی مراجعه نمود .

بعد از شستن و تمیز کردن زخم، یک لایه از آنتی بیوتیک هایی (کرم یا پماد) نظیر نئوسپورین یا پلی سپورین را بر روی زخم قرار دهید. این آنتی بیوتیکها بهبود زخم را تسریع نمی کنند، اما با مهار رشد باکتری ها و ایجاد مصونیت، بدن را در ترمیم زخم یاری می کنند. بعضی اجزای این پمادها باعث ایجاد لکه های پوستی خفیف می شوند. در صورت بروز لکه های پوستی، مصرف پماد را متوقف سازید.

در معرض هوا بودن زخم به بهبودی آن یاری می کند، اما پانسمان، زخم را تمیز نگه می دارد و از ایجاد عفونت های مضر جلوگیری می کند. تاول های تخلیه شده باید تا زمان بهبودی پانسمان شوند. پانسمان باید روزانه و در صورت مرطوب بودن، سریع تر تعویض گردد.

درمان بیماری کزاز

درمان شامل مصرف یک داروی ضد سم است. هر چند که ضد سم تنها می تواند سموم غیر متصل به بافت عصبی را خنثی نماید.

پزشک ممکن است برای مقابله با باکتری کزاز، آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی تجویز کند. همچنین تجویز واکسن کزاز، از عفونت آینده با کزاز جلوگیری می کند.

داروهایی جهت آرام بخشی و فلج عضلانی تجویز می شوند. خواب آورها برای تسکین اضطراب و شل کننده های عضلانی برای کنترل اسپاسمها به کار می فرایند.

بستری شدن در یک اتاق تاریک و ساکت و گرم و مرطوب کردن، فیزیوتراپی قفسه سینه،خارج کردن تراوشات سینه و حلق، حرکت دادن بیمار در روی تخت برای جلوگیری از ایجاد زخم های بیشتر، مراقبت چشمها، تغذیه وریدی، تجویز آرام بخش ها و آنتی بیوتیکها به مقدار کافی و در صورت لزوم اجرای تنفس مصنوعی با دستگاه و مراقبت دقیق و دائمی بیمار کارهایی است که در بیمارستان و زیر نظر پزشک برای درمان بیماری کزار انجم می گردد.

منبع: جام جم آنلاین
انتشار: 12 آذر 1399 بروزرسانی: 12 آذر 1399 گردآورنده: droidgamers.ir شناسه مطلب: 811

به "بیماری خطرنک کزاز بیماری خطرنک کزاز" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "بیماری خطرنک کزاز بیماری خطرنک کزاز"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید